Teatr Klasyki Polskiej, znany dotychczas z wiernych i wyrazistych inscenizacji kanonu rodzimej dramaturgii, tym razem postawił na krok rewolucyjny. Instytucja podjęła się produkcji dzieła stricte muzycznego, traktując je nie jako tradycyjne, ilustracyjne tło spektaklu, ale jako pełnoprawny, niezależny głos w dyskusji nad romantyczną spuścizną.

Brzmienie zaklęte w słowie

„Echoformy” to kameralna, a zarazem niezwykle ekspresywna opowieść, w której klasyczne strofy Adama Mickiewicza zyskują zupełnie nową, dźwiękową tożsamość. O selekcję i misterną adaptację tekstów wieszcza na potrzeby warstwy wokalnej zadbała Beata Mencel. Kompozycje zostały rozpisane na unikalny i wielobarwny skład wykonawczy: głos, fortepian, lirę korbową, instrumenty dęte oraz sekcję rytmiczną.
Obecność liry korbowej – instrumentu głęboko zakorzenionego w tradycji ludowej i słowiańskim mistycyzmie – w zestawieniu z nowoczesną sekcją jazzową i sekcją dętą, tworzy pomost między XIX-wiecznym duchem romantyzmu a współczesną wrażliwością muzyczną.

Joachim Mencel Echoformy
Mickiewicz w jazzowej odsłonie. Poezja w dialogu z dźwiękiem.
Kompozycje : Joachim Mencel
Adaptacja tekstów: Beata Mencel

Całość materiału znajduje się na YT na kanale Teatru Klasyki Polskiej: youtu.be/iVItluyWXhs?is=8WNVwRiVfxH_S1oH

1. Introdukcja
2. Historia
3. Pielgrzymi
4. Sztorm
5. Dziedzictwo
6. Poszukiwanie
7. Nadzieja
8. Urząd

Fortepian, lira korbowa: Joachim Mencel

Śpiew: Barbara Pospieszalska
Trąbka: Robert Majewski
Saksofon: Maciej Sikała
Puzon: Jacek Namysłowski
Kontrabas: Michał Barański
Perkusja: Łukasz Żyta
Reżyser dźwięku: Mateusz Banasiuk