W Warszawie odbyło się ostatnie pożegnanie Stanisławy Celińskiej. Wybitna aktorka, wokalistka i autorka tekstów zmarła 12 maja 2026 roku. Miała 79 lat. Stworzyła pamiętne kreacje w wielu filmach i serialach, m.in.: "Nie ma róży bez ognia", "Krajobraz po bitwie", "Panny z Wilka" czy "Noce i dnie”. Przez lata była związana z najważniejszymi scenami teatralnymi w Polsce. Od początku swojej kariery współpracowała z Polskim Radiem.

Msza święta w intencji zmarłej aktorki rozpoczęła się o godz. 11:00 w kościele środowisk twórczych przy Placu Teatralnym, następnie odbyła się uroczystość pochówku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. W ostatnim pożegnaniu artystce towarzyszył między innymi lider zespołu T.Love – Muniek Staszczyk.

Pogrzeb Stanisławy Celińskiej. Źródło: PAP/Marcin Obara

– Sztuka była dla Stanisławy Celińskiej przestrzenią prawdy, emocji i spotkania z drugim człowiekiem – powiedziała podczas pogrzebu ministra kultury i dziedzictwa narodowego Marta Cienkowska. Szefowa resortu kultury określiła zmarłą aktorkę „jedną z najważniejszych, najbardziej wszechstronnych i uwielbianych postaci polskiej sceny teatralnej, filmowej, telewizyjnej i muzycznej”.

Pogrzeb Stanisławy Celińskiej (na zdjęciu ministra kultury Marta Cienkowska). Źródło: PAP/Marcin Obara

Stanisława Celińska odznaczona 

Podczas jej pogrzebu prezydent Karol Nawrocki odznaczył Stanisławę Celińską "za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w twórczości artystycznej" Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. 

"Bezpośrednio, bez pozy, opowiadała o narodzinach i rozwoju swojej aktorskiej pasji, o pełnym zaangażowaniu w role i o wysokich wymaganiach, jakie stawiała sobie w procesie twórczym, o cenie sukcesu oraz o swojej głębokiej religijności" – napisał prezydent w liście odczytanym przez sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP Wojciecha Kolarskiego.

"Oprócz tego, że stworzyła wybitne kreacje aktorskie, Stanisława Celińska wspaniale odegrała rolę największą i najważniejszą, jaką dla każdego z nas jest po prostu życie w całej jego złożoności ze wszystkimi blaskami i cieniami" – podkreślił, przypominając, że artystka "występowała z sukcesami na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu".

"W przejmujący sposób śpiewała poezję Jana Kochanowskiego. Wykonywane przez nią ostatnio pieśni i piosenki poetyckie kontrastujące ze współczesnym pośpiechem i rozedrganiem zyskały niesłychanie liczną, oddaną publiczność" – dodał prezydent.

Pogrzeb Stanisławy Celińskiej. Źródło: PAP/Marcin Obara

Kim była Stanisława Celińska?

Stanisława Celińska urodziła się 29 kwietnia 1947 roku w Warszawie. W 1969 roku ukończyła studia na wydziale aktorskim warszawskiej PWST, gdzie kształciła się pod opieką Ryszardy Hanin. Jeszcze przed dyplomem zadebiutowała jako Aniela w sztuce Aleksandra Fredry "Wielki człowiek do małych interesów" w reżyserii Jerzego Kreczmara w warszawskim Teatrze Współczesnym (premiera 21 grudnia 1968), do którego wkrótce została zaangażowana przez Erwina Axera. Niemal równocześnie zaczęła pracę jako aktorka filmowa i estradowa.

Jako aktorka filmowa debiutowała w filmie Andrzeja Wajdy "Krajobraz po bitwie" w 1970 r. Wystąpiła m.in. w filmach: "Nie ma róży bez ognia" Stanisława Barei (1974) - jako Lusia, jako żona Jerzego Dąbczaka, "Noce i dnie" Jerzego Antczaka (1975) - jako Agnieszka Niechcic, córka Barbary i Bogumiła, "Panny z Wilka" Wajdy (1979) - jako Zosia, "Cwał" Krzysztofa Zanussiego" (1995).

Ma w dorobku liczne role serialowe. Wystąpiła w popularnych serialach Barei: "Alternatywy 4" (1986) - jako romantyczna nauczycielka Bożena, i "Zmiennicy" (1987) - jako przedsiębiorcza redaktorka Lusia, poszukująca autora powieści "Krzyk ciszy". Zagrała też w "Jance", "Awanturze o Basię", "Złotopolskich", "Samym życiu", "Bulionerach" i – ostatnio – w "Mamuśkach".

Stanisława Celińska w RDC

Stanisława Celińska kilkukrotnie gościła w Polskim Radiu RDC. W swoim ostatnim wywiadzie na naszej antenie, w ubiegłym roku, wspominała m.in. swoją babcię. – Babcia bardzo we mnie wierzyła. Mówiła: Stasieńka, ty dasz sobie radę – mówiła.