Ewa Flinta w audycji Andrzeja Saramonowicza w Polskim Radiu RDC opowiedziała o początkach swojej kariery i o tym, jak długa walka z przemysłem muzycznym poskutkowała jej artystycznym wyzwoleniem.

Powiedziała, że w wieku 20 lat, gdy zyskała ogromną popularność, nie miała świadomości ograniczeń wynikających z kontraktów. Zaznaczyła, że dopiero teraz może nagrywać, co chce i z kim chce.

– Jak się spotykam z młodymi ludźmi, to zawsze im mówię: marzenia, plany, piosenki, które chcecie nagrać, to jedno. Ale tak naprawdę teraz wam powiem najważniejszą rzecz: musicie mieć prawnika. Nie macie kasy na prawnika? Pożyczcie, weźcie kredyt, musicie mieć prawnika. To jest bowiem to, co później ma wpływ na kolejnych 10, a może i 20 lat – powiedziała.

Na początku lat dwutysięcznych Flinta była jedną z najpopularniejszych polskich wokalistek, a jej piosenkę „Żałuję” nuciła cała Polska. W RDC zaznaczała, że być może była wtedy za młoda na tak ogromny sukces.

– Przez różne swoje doświadczenia życiowe i prywatne i ogólnie mówiąc biznesowe, naprawdę miałam bardzo ograniczone zaufanie do ludzi, ale już tak bardzo, że to mnie też blokowało. A ja jestem zwierzęciem stadnym. Po latach zrozumiałam, że tamten stan to były tortury w pewnym sensie. Wydaje mi się, że nawet jeśli jest się dojrzałym człowiekiem, to nie jesteśmy w stanie dobrze przygotować się na tak ogromny sukces, jaki ja wtedy osiągnęłam – przyznała.

Ewelina Flinta w 2002 roku zajęła drugie miejsce w pierwszej polskiej edycji programu Idol. Wydała albumy „Przeznaczenie” (2003), „Nie znasz mnie” (2005) i po 19 latach przerwy powróciła z nowym albumem pod tytułem „Mariposa”.

Czytaj też: Wystawa fotograficzna „Koronacja” w PE. Bohaterkami Polki walczące z rakiem