Do rejestru zabytków została wpisana willa Kahana, poinformował mazowiecki konserwator zabytków Marcin Dawidowicz. Dodał, że budynek ten stanowi cenne świadectwo historii letniskowego Otwocka oraz przykład drewnianej architektury.

Świdermajer powstał około 1926 roku jako dom własny doktora Mieczysława Kahana i jego żony Marii.

– Zaprojektował go architekt W. Noakowski, tworząc obiekt, który doskonale wpisuje się w charakter dawnego Otwocka – miasta letnisk i sanatoriów – zaznaczył konserwator.

Po odpoczynek i mikroklimat

Wyjaśnił, że willa nie tylko służyła jako dom rodzinny, ale również oferowała pokoje na wynajem, przypominając o czasach, gdy do Otwocka przyjeżdżano po zdrowie, odpoczynek i wyjątkowy mikroklimat.

– Architektura budynku jest prawdziwą ucztą dla miłośników detalu. Drewniana konstrukcja, malownicze werandy, balkony z ażurową snycerką, wielokwaterowe okna oraz dekoracyjne szalowanie elewacji nawiązują do stylu zakopiańskiego, wzbogaconego o charakterystyczne elementy otwockiego budownictwa letniskowego. Wnętrza zachowały oryginalny układ pomieszczeń, drewnianą klatkę schodową, ceramiczne piece, historyczną stolarkę drzwiową i wiele autentycznych detali sprzed niemal stu lat – przekazał Dawidowicz.

fot. Mazowiecki Konserwator Zabytków/FB

Letniskowy charakter Otwocka

Podkreślił, że obiekt ten stanowi cenne świadectwo historii letniskowego Otwocka oraz przykład drewnianej architektury.

Świdermajer to nazwa drewnianej architektury letniskowej powstającej na przełomie XIX i XX wieku na południowy wschód od Warszawy, wzdłuż Drogi Żelaznej Nadwiślańskiej (Kolei Nadwiślańskiej) na tzw. linii otwockiej w letniskach: Anin, Międzylesie, Radość, Zbójna Góra, Miedzeszyn, Falenica, Emilianów, Michalin, Józefów, Świder oraz w Otwocku.

Twórcą tego stylu budownictwa był Michał Elwiro Andriolli. Główna bryła budynku nawiązuje do architektury szwajcarskiej, którą Andriolli wzbogacił o werandy i przedsionki zaczerpnięte z architektury schronisk alpejskich i rosyjskich daczy. Dla stylu charakterystyczne są drewniane ażurowe zdobienia werand i ganków, szpiczaste zwieńczenia dachów.