Od wielu dziesięcioleci dawne domki dla lalek przyciągają uwagę nie tylko zwiedzających muzea, lecz także historyków, badaczy kultury i przemian społecznych, architektów, scenografów oraz kolekcjonerów.

Te miniaturowe przestrzenie kryją w sobie wyjątkowy urok, który sprawia, że trudno przejść obok nich bez zainteresowania. Dla jednych fascynująca jest ich strona techniczna. Innych zachwyca historyczny charakter wnętrz, stroje z dawnych epok oraz starannie odwzorowane szczegóły codziennego życia, stanowiące świadectwo przeszłości. 

O historii domków opowiadała w Polskim Radiu RDC Aneta Popiel-Machnicka, reżyserka, kolekcjonerka historycznych domków, twórczyni Muzeum Domków dla Lalek Gier i Zabawek w Warszawie. Jak zdradziła, pierwsze historyczne domki pochodzą z XVI wieku. Ich nabywcami byli zamożni ludzie.

– Pierwsze zapisy pojawiają się mniej więcej w roku 1580. Były to zazwyczaj spisy inwentarzy z kunstkamer, czyli gabinetów osobliwości, gdzie pojawiały się właśnie miniaturowe domy, a czasami nawet gospodarstwa – mówiła.

Do dziś stolicą zabawkarstwa jest Norymberga. Złożona struktura miniaturowych domków sprawiała, że pracowało nad nimi wielu twórców.

– Taka bardzo rozproszona, drobna praca, jaka była potrzebna przy realizacji miniatur, sprawiała, że związki zawodowe, czyli cechy nie były potrzebne. Praca była rozłożona na wielu wykonawców. Jeden z grubsza coś ociosywał, drugi rzeźbił nóżki, trzeci robił blacik, czwarty to malował, a piąty ozdabiał – dodała.

W ramach swojej działalności Muzeum Domków dla Lalek, Gier i Zabawek prowadzi akcję społeczną „Domek z sercem”. To warsztaty charytatywne, podczas których uczestnicy wykonują „domki z sercem”, przeznaczone dla szpitali dziecięcych i tam pełnią funkcję diagnostyczną i terapeutyczną.

Patronem medialnym akcji jest Polskie Radio RDC.