Profesor z Siedlec w elitarnym gronie zdobywców „Dwóch Koron Ziemi”

  • 19.02.2026 14:59

  • Aktualizacja: 15:00 19.02.2026

Prof. Kryspin Mitura, chirurg i pracownik Uniwersytetu w Siedlcach, zakończył właśnie jeden z najrzadszych projektów wysokogórskich na świecie. Wejście na Mount Sidley w Antarktydzie pozwoliło mu połączyć Koronę Ziemi oraz Koronę Wulkanów Ziemi w ich pełnym, rozszerzonym wariancie.

Wejściem na szczyt Piramidy Carstensza (Puncak Jaya, 4884 m n.p.m.) prof. dr hab. med. Kryspin Mitura z Wydziału Nauk Medycznych i Nauk o Zdrowiu UwS zakończył swoje wieloletnie marzenie o zdobyciu wszystkich najwyższych szczytów siedmiu kontynentów – tzw. Korony Ziemi. 

Leżący w indonezyjskiej części Nowej Gwinei szczyt uznawany jest za najwyższy punkt Australii i Oceanii. Z wysokością 4884 m n.p.m. uchodzi za najtrudniej dostępny i najbardziej techniczny spośród wszystkich wierzchołków Korony Ziemi. Położony w Górach Śnieżnych, otoczony gęstą tropikalną dżunglą, w której wciąż toczą się lokalne konflikty plemienne, stanowi jedno z najbardziej wymagających miejsc na mapie globu. Samo wejście na Piramidę Carstensza wymaga pokonania kilkusetmetrowej, niemal pionowej ściany skalnej – to właśnie od niej szczyt wziął swoją nazwę.

Prof. Kryspin Mitura o zdobyciu Koron Ziemi

Jak podkreśla prof. Kryspin Mitura, były to wyprawy wymagające nie tylko fizycznie, lecz także emocjonalnie. Wskazał, że tysiące godzin spędzonych na górskich szlakach i w wysokogórskich obozach hartują charakter, uczą cierpliwości i pokory, a jednocześnie pozwalają nabrać dystansu do codzienności. 

Korona Ziemi to również lekcja cierpliwości wobec sił przyrody – wymaga umiejętności czekania na odpowiedni moment, na właściwe warunki, które czasem przychodzą dopiero po wielu dniach lub tygodniach. Jak wspomina prof. Mitura, długie oczekiwanie na tzw. okno pogodowe bywało nieodłącznym elementem wielu ekspedycji – czy to podczas prób dotarcia awionetką na lodowcowe bazy, przekraczania dżungli i górskich przełęczy helikopterem, czy też w momentach, gdy warunki pozwalały wreszcie wyruszyć do ataku szczytowego lub bezpiecznie wrócić do bazy.

Prof. Kryspin Mitura podkreśla, że sam cykl wypraw stanowi doskonałą motywację do utrzymywania regularnej aktywności fizycznej. To jedna z tych form zdrowego wysiłku, do których w codziennym pośpiechu trudno się zmobilizować w inny sposób. Zakończenie jednej wyprawy staje się zwykle początkiem przygotowań do kolejnej – nie tylko w sensie organizacyjnym, ale przede wszystkim kondycyjnym. Regularny trening, utrzymywanie sprawności i wytrzymałości są kluczowe w długofalowym procesie przygotowań.

Oprócz systematycznych ćwiczeń, w budowaniu formy pomagają także inne przedsięwzięcia o charakterze wytrzymałościowym. Przed tegorocznymi ekspedycjami prof. Kryspin Mitura zakończył m.in. projekt objazdu rowerem bez napędu elektrycznego całego Morza Bałtyckiego, przemierzając dziewięć państw położonych wokół Bałtyku, a także ukończył projekt Wielkiej Korony Tatr – obejmujący w większości pozaszlakowe wejścia na wszystkie czternaście najwyższych szczytów Tatr.

Ze względu na trwające od lat dyskusje dotyczące najwyższych szczytów Australii (Góra Kościuszki vs. Piramida Carstensza) oraz Europy (Mont Blanc vs. Elbrus), wyróżnia się dwa warianty Korony Ziemi – według Richarda Bassa i Reinholda Messnera. Obecnie przyjmuje się, że aby zdobyć Koronę Ziemi w sposób pełny i niebudzący wątpliwości, należy wejść na wszystkie dziewięć szczytów. Do tej pory tego wyjątkowego osiągnięcia dokonało 26 Polaków, z czego ponad połowa w wariancie dziewięcioszczytowym. 

Prof. Kryspin Mitura zdobył Koronę Ziemi w pełnym wariancie wymaganym obiema klasyfikacjami, zdobywając właśnie wersję obejmującą wszystkich dziewięć szczytów. 

Harmonogram skompletowanych szczytów Korony Ziemi

  • Mount Kilimanjaro (5 895 m), Afryka (Tanzania), 6 lipca 2017 r.
  • Mount Elbrus (6 642 m), Europa (Rosja), 24 sierpnia 2018 r.
  • Mount Blanc (4 808 m), Europa (Francja), 27 czerwca 2019 r. (wariant podstawowy Korony Ziemi)
  • Góra Kościuszki (2 228 m), Australia, 27 grudnia 2019 r. (wariant Korony Ziemi wg  Bassa)
  • Denali / McKinley (6 190 m), Ameryka Północna (USA), 5 czerwca 2023 r.
  • Masyw Vinsona (4 892 m), Antarktyda, 12 grudnia 2023 r.
  • Mount Everest (8 849 m), Azja (Nepal), 20 20 maja 2024 r.
  • Piramida Carstensza / Puncak Jaya (4 884 m), Oceania / Australia (Indonezja), 13 października 2025 r. (wariant Korony Ziemi wg Messnera)
  • Aconcagua (6 961 m), Ameryka Południowa (Argentyna), 1 lutego 2025 r.
  • Harmonogram skompletowanych szczytów Korony Wulkanów Ziemi:
  • Mount Kilimanjaro (5 895 m), Afryka (Tanzania), 6 lipca 2017 r.
  • Mount Elbrus (6 642 m), Europa (Rosja), 24 sierpnia 2018 r.
  • Pico de Orizaba (5 636 m), Ameryka Północna (Meksyk), 19 lutego 2020 r.
  • Mount Damavand (5 610 m), Azja (Iran), 7 lipca 2022 r.
  • Mount Giluwe (4 368 m), Oceania / Australia (Papua Nowa Gwinea), 9 września 2024 r.
  • Ojos del Salado (6 893 m), Ameryka Południowa (Chile), 4 grudnia 2025 r.
  • Mount Sidley (4 285 m), Antarktyda, 20 stycznia 2026 r.

Czytaj też: Będzie nowe lądowisko dla śmigłowców LPR w Siedlcach

Źródło:

Inf. prasowa

Autor:

RDC /PL

Kategorie: