19 listopada irbis śnieżny Pamir, zwany „Duchem Gór” opuści stołeczne zoo, by zamieszkać w Norymberdze. Pamir przyszedł na świat 2 czerwca 2024 roku jako syn Suri i Jamira.

„Od pierwszych dni życia podbił serca opiekunów i odwiedzających, stając się jednym z ulubionych mieszkańców zoo. Do dnia wyjazdu zostało jeszcze trochę czasu, warto więc odwiedzić wybieg panter śnieżnych znajdujący się niedaleko lwów i pożegnać Pamira. Można go wypatrzeć przez szyby lub wysoko na skalnych półkach” – zaznaczyło zoo.

Irbis śnieżny – co to za zwierzę?

Według Czerwonej Księgi IUCN irbis śnieżny jest gatunkiem narażonym na wyginięcie (VU – vulnerable). Szacuje się, że w górskich rejonach Azji Środkowej pozostało zaledwie 4–6,5 tysiąca tych zwierząt. Ich przetrwaniu zagrażają m.in. kłusownictwo, utrata siedlisk, spadek liczby naturalnych ofiar oraz zmiany klimatu, które wpływają na cały wysokogórski ekosystem.

Irbis śnieżny (zwany również panterą śnieżną) należy do rodziny kotowatych i zamieszkuje przede wszystkim Azję Środkową. Irbisy są kotami najbardziej zbliżonymi do tygrysów. Genetyczne badania dowodzą, że pomiędzy oboma gatunkami istnieje bardzo duże podobieństwo.

Dorosłe osobniki mogą osiągnąć wagę sięgającą przeszło 50 kilogramów. Długość ciała przeciętnego irbisa wynosi 100 cm i tyle samo może osiągnąć długość ogona. Zwierzęta te są samotnikami, które wiążą się w pary wyłącznie w okresie godowym.

Irbisy śnieżne są przystosowane do życia w minusowych temperaturach. Posiadają bardzo gęste futro, mają owłosione łapy i niezwykle puszyste ogony, którymi nakrywają się w trakcie spoczynku. To skalne koty. Poruszają się na wysokościach. Nazywane są „Duchami Gór”, ponieważ poruszają się bezszelestnie i właściwie bez większego wysiłku wtapiają się w górskie otoczenie.

Od przeszło siedmiu lat obchodzony jest światowy dzień tych kotów. Wypada 14 października i jest inicjatywą World Wide fund for Nature, do której dołączyło kilkanaście innych państw.

Czytaj też: Słuchowisko „Termopile polskie” i rozmowa z Janem Klatą w RDC