Swoim rodowodem sięga ono XVII stulecia i jest nadal kultywowane w Jedlińsku
na pamiątkę „prawa miecza”, które Jedlińsk otrzymał przy lokacji miasta w 1530 roku.
Badacze twierdzą, że na obrzęd „Ścięcia Śmierci” duży wpływ miała szkoła ariańska
istniejąca w Jedlińsku w latach 1560- 1630 oraz szkoła wyższa funkcjonująca w latach
1630- 1655. W ówczesnych czasach w Jedlińsku przebywało bowiem wielu kleryków,
historyków i żaków. Widowisko mogło wziąć swój początek od igrzyska żakowskiego, tj.
ścięcia kukły symbolizującej śmierć. Widowisko zachowało swoją pierwotną formę,
poprzez co stanowi ważny element dziedzictwa kulturowego naszego kraju. Należy
zaznaczyć, że wszystkie role (nawet kobiece) w widowisku są odtwarzane przez
mężczyzn.
Od godzin południowych na ulicach Jedlińska pojawia się wiele barwnych postaci. Są to
na przykład: diabły, baby, cyganki, rybacy, krakowianki i wiele innych. Swawole
przebierańców stanowią tylko wstęp do właściwej części wydarzenia jakim jest
„Ścięcie Śmierci”.  Jest to sąd nad śmiercią, która krzywdzi ludzi. Po wielu
oskarżających wystąpieniach poszczególnych świadków zapada wyrok, który jest
skazujący. Pojawia się kat, który pozbawia śmierć życia.
Wydarzenie jest żywiołową zabawą, która wyzwala najlepsze wartości społeczne. Jest
ono zwierciadłem regionu i miejscowości. W ostatni wtorek karnawału pojawiają się w
Jedlińsku przedstawiciele prasy, telewizja, historycy i etnografowie,  jak również turyści
z całego kraju. Tego dnia Jedlińsk odwiedza wiele  osób z całego kraju. W wydarzeniu
jako odbiorcy bierze udział około 1000 osób - rotacyjnie. Udział osób w wydarzeniu jest
nieodpłatny. Zapewniona jest ochrona i opieka medyczna.