Wiadomości
Udostępnij:
„Ja po prostu chciałam grać”. K. Janda w RDC o początkach swoich teatrów
-
26.05.2025 15:41
-
Aktualizacja: 21:05 26.05.2025
Ja po prostu chciałam grać. Postawiliśmy wszystko na jedną kartę – tak Krystyna Janda o początkach powstawania swoich dwóch teatrów mówiła w Polskim Radiu RDC. – Wtedy nie przyszło mi do głowy, że na teatrze takim, jak ja chciałam zrobić, można w ogóle zarobić – mówiła.
Aktorka, reżyserka i pisarka Krystyna Janda w rozmowie z Janem Bończa-Szabłowskim wspominała zakładanie Teatru Polonia i Och-Teatru. Opowiedziała na naszej antenie o kulisach towarzyszących zakładaniu fundacji „Na rzecz kultury”.
Jak powiedziała w „Wieczorze literackim”, od początku robiła Teatr Polonia z przyjaciółmi i dla przyjaciół. Liczyła się z tym, że to nie będzie sukces komercyjny.
– Dlatego założyłam fundację, a nie zrobiłam spółki czy przedsiębiorstwa, które ma mieć dochód, tylko od początku wiedziałam, że to będzie przedsięwzięcie, do którego trzeba będzie dokładać. Wtedy nie przyszło mi do głowy, że na teatrze takim, jak ja chciałam zrobić, można w ogóle zarobić – mówiła.
8 czerwca 2025 roku minie dokładnie 21 lat od założenia fundacji Krystyny Jandy „Na rzecz kultury”, która zarządza Teatrem Polonia i Och-Teatrem. Fundację założyła Krystyna Janda wraz z mężem Edwardem Kłosińskim i córką Marią Seweryn.
– Ja po prostu chciałam grać. Pomyślałam sobie, że zrobię jakąś taką małą salę i z kolegami, z Januszem Gajosem czy z Piotrkiem Machalicą, czy z koleżankami będziemy po prostu dla przyjemności grać sobie w weekendy. Potem okazało, że tak naprawdę sali do wynajęcia w Warszawie nie ma. Najtańsze okazało się Kino Polonia. Postanowiłam namówić męża i córkę, myśmy wszystko postawili na jedną kartę – opowiadała.
Teatr Polonia otwarto dokładnie 29 października 2005 r. premierą sztuki „Stefcia Ćwiek w szponach życia” Dubrawki Ugrešić.
Dzisiaj misją fundacji jest wspieranie i propagowanie kultury, przede wszystkim poprzez prowadzenie teatrów – czytamy na stronie internetowej fundacji.
Wśród celów jest również ułatwianie dostępu do kultury i teatru, opieka nad osobami wykluczonymi, współpraca z domami dziecka, warszawskimi szpitalami, domami opieki, domami wychowawczymi, Uniwersytetami Trzeciego Wieku oraz domami spokojnej starości.
Czytaj też: „Lubię siebie. Robię sztukę tak, jak ja chcę”. Ewelina Flinta w RDC o artystycznej wolności
Źródło:
Autor:
Cyryl Skiba/PA
Kategorie: